Varlığın siyah, varlığın soğuk, varlığın karanlık.

İntihar edecek kadar cesur değilim. Kendiliğimden ölürüm umuduyla kaç gündür yatağımda boş boş uzanıyorum. Sesim çıkmaz oldu. Konuşulacak bir şey olmadığından değil, sesime biraz sessizlik kaçtı sanırım. Yemeden içmeden de kesildim sayılır. Hiçbir şey düşünmeden öylece etrafı süzüyorum.

Kapıdan biri gelse ve 'hayatta daha yaşanacak çok şey var 'dese inanacağım, ama kimse gelmiyor. Hiç kimse.

Bu yalnızlık bana çok ağır bir ceza. Suçunu bile işlemediğim bir cezayı çekiyorum. Yoksa cezam seni sevmek miydi? Sürekli yanımda olan seni unutmak isteyişim miydi?

Yanımda olmanı istiyorum, artık sadece hayalinle avunmak yetmiyor. Yanımda hayalin olmasın, yanımda gözlerinin içine bakabileceğim sen ol. Dokunabileceğim, nefesini hissedebileceğim kişi olarak o kapıdan içeriye 'sen' gel.

Hiç yanımda olmamış olmana rağmen seni yanımda hayal edebiliyorsam, bir gün gerçekte de yanımda olma ihtimalin var diye düşünüyorum. Fakat düşüncelerde artık yetmiyor avunmaya.

Uyumam lazım, uyumalıyım. Sonsuz bir uyku olmalı bu. Damarlarımdaki kan beni boğup öldürmeli mesela. Etraf ölüm kokmalı. Geceyi bölüp ölümü yaşatmalı. Ölmem lazım, benim buralardan yok olup gitmem lazım. Kaybolmaya ihtiyacım var mesela. Seni unutmalıyım, evet oda var. Sende adını bile anmadığın, hayatında olmayan beni unutmalısın. Aynı anda kaç tane duygu hissi dolanıyor içimde ve hiçbirini sayamıyorum. Rakamlar kayıp. Beni boğuyorlar. Keskin bir nesneyle atar damarlarımdaki kanı akıtıyorlar. Kanıma bile işlemiş varlığın. Varlığın siyah, varlığın soğuk, varlığın karanlık. Ölüm kokuyorsun. Kokunu seviyorum, ama beni nefessiz bırakıyor. Nefes alamıyorum, nefes almayı istemekle istememek arasında kararsız kalıyorum ." Dayanmalısın" diyor içimdeki bir ses. " Sakin olmalısın" diyor. Duymazlıktan geliyorum. Sakin olmamalıyım. Sakin olursam gidersin. Sen gidersen ben yarım kalırım. Bilirsin, ben yarım kalırsam kendimi yalnızlığın içine gömerim, gömülmemi istemezsin. Beni çıkardığın yalnızlığın içine geri gömmeye dayanamazsın. Hepsi senin için, kendim için hiç bir şey istemiyorum. Bana kalsa, hiç düşünmeden atarım beni camdan, ama en başta da dediğim gibi, intihar edecek kadar cesur değilim.