Mutsuz olacağız, ama birlikte.

Ben ölmüyor muyum sanıyorsun? Nefes aldığıma bakma, zaten bakmıyorsun, bakışların içimden geçiyorlar. Baktığın yönde olma çabalarımı da bıraktım bir kenara, nasılsa ben yoğum senin için, nasılsa mutluyum gözünde. Sen mutlu görünen insanları mutlu sanmaya devam et. Beni mutlu sanmaya devam et. Sensiz yaşayabildiğimi sanmaya devam ettiğin gibi seni düşünmediğimi de sanmaya devam et. Emin olmadan hareket et her zaman ki gibi. Etrafında senden bir başkası yokmuş gibi davran. Sakın çıkma bu tablonun dışına. Senin için öldüğümü görürsen bir bıçak daha saplarsın derinlerime. Hayatını gözyaşlarına boğduğumu, benim yüzünden boğulduğunu söyler biraz daha terk edersin beni. Susuyorum. Senin için. Benim uzaktan da olsa sevgime muhtaç olduğunu bildiğim için. Sustukça bitiyorum. Uzaktan sana yaklaşıyorum. Mesafeler uzaklığını koruyor ama seni daha canlı hissediyorum. Öldükçe, kırılganlaştıkça daha çok seviyorum seni. Beni öldürüşünü beni mahvedişini seviyorum. İntihar etmeli dedikleri insanlardan biriyim. Ve tarihi kararlaştırınca senide alacağım yanıma. Canıma. Ölüme. Sonra mutsuz olacağız, ama birlikte.